Já það má með sanni segja að það sé langt síðan ég bloggaði eitt svona persónulegt blog.  Hef undanfarið  bloggað á mbl.is og ætla ég að halda því sem svona röflbloggi en þessu svona persónulegu, og vonandi verð ég aðeins betri í að skila inn fréttum af sjálfum mér hér inn.

Það mætti segja að það hafi margt gerst síðan síðast.  September var rólegur framan af, eða þar til ég fékk einhverskonar andnauð og endaði upp á spítala og var lagður þar inn með stíflu í kransæð.  Ég var náttúrulega  ekki skemmtilegur sjúklingur frekan en fyrri daginn, enda fann ég lítið fyrir þessu.  Var útskrifaður eftir fjögurra daga legu, og rauk hálfum sólarhring síðar til London á ráðstefnu.  Hún var góð í alla staði og fræddist ég mikið þar.

Eftir að ráðstefnunni lauk rauk ég beina leið til Danmerkur og var í góðu yfirlæti hjá henni Kötu.  Lá mest með tærnrar upp í loft og gerði mest lítið, en það var líka ætlunin.  Við Kata áttum saman góða viku, borðuðum vel og töluðum mikið.  Fór frá henni eftir rúma viku eins og nýr maður og fór beint til vinnu daginn eftir heimkomu.

Október var tíðindalítill en það eina sem var planað allann þann mánuð fyrir utan það venjulega, var að hitta hjartalækninn.  Sá tími var blásinn af, af lækninum en ekki mér, og sat ég með hjartað í buxunum því staðreyndin var sú að það leit út fyrir að ég þyrfti að fara í hjartaaðgerð.  Því voru ekki skemmtileg tíðindi að tímanum væri frestað um mánuð, því það þýddi að ég þyrfti að vera með hjartað í brókunum í mánuð í viðbót.

Nóvember leið eins og hver annar mánuður.  Vinna, sofa, éta, var það eina sem ég gerði framan af mánuðinum.  Læknisheimsóknin kom svo og kom í ljós að ekki þyrfti ég í aðgerð á næstunni.  Þvílíkur léttir.  Næsti hittingur við lækninn er í maí og best að taka sig á fram að þeim tíma.  Fór á jólahlaðborð í Hveradölum síðustu vikuna í nóv. Og var það fínt.

Desember byrjaði með stæl.  Gleðipartý heima hjá Júlíu reyndist algert hit og fullt hús af fólki.  Vil nota tækifærið og þakka fyrr mig og vonandi að allir hafi skemmt sér jafnvel og ég.  Fór einn heim að vana, snemma, nennti ekki í bæinn, svo ég var kominn sáttur heim um half þrjú.  Er svo að fara næstu helgi á jólahlaðborð í Viðey og það verður örugglega næs.

Er bara búinn að kaupa flestar jólagjafir og bara eiginlega kominn í smá jólafílíng.  Ætla bara að njóta þess að vera til þennann mánuð, því guð veit að enginn veit hvenær tími manns her á jörð er búinn, svo maður verður að nýta hann vel.

Adios í bili.

Já nú er kominn tími til að hlogga enda hefur margt gerst undanfarið.  Það fyrsta sem kemur í hugann era ð hún Kata fór út í skólann aftur í morgun.  Það var erfitt að kveðja hana í gær, en það er alltaf erfitt að kveðja bestu vinkonu sína, en það er huggun í því að þetta er síðasti veturinn hennar í Danmörku.  Heyri náttúrulega í henni liggur við daglega, þannig að þetta verður fljótt að líða.  Gangi þér vel þennan veturinn Kata mín og mundu að þú getur allt sem þú leggur hugann í.  Kíki svo vonandi á þig í vetur.

Hélt fínt kveðjupartí fyrir hana á sl.laugardagskvöld sem heppnaðist vel, en endaði á furðulegann hátt um morgunii í bænum, en við látum liggja á milli hluta hvað það var…..fyrir okkur að vita sem vorum í partýinu og ykkur hin að komast að.

Sökum þessa sama partýs fékk ég víst kvörtun, sem var lygi frá upphafi til enda.  Kallinn hérna á móti er herra full á móti og kvartar yfir öllu og kvartaði yfir því að ég skyldi vera með gleðskap.  Ein á skrifstofunni sá sig knúna til að senda mér áminningu um að það ætti ekki að brjóta húsreglur, sem kveða á um að enginn hávaði skuli vera eftir miðnætti, og hlustaði ekki á nein rök min varðandi karlhelvítið.  Aðrir nágrannar mínir eru alveg í lagi með að ég skuli halda party annað slagið, enda verði að vera sveigjanleiki frá húsreglum, enda eru hér kettir og önnur brot á húsreglum sem við lítum líka framhjá.  Ég er ekki sáttur við að fá bréf um að það séu síenturteknar kvartanir yfir mér, af því einn kall er hundleiðinlegur karlfauskur með ofsóknarbrjálæði og róni þar að auki.

Það er mikið að gera hjá mér í vinnu þessa dagana, enda kominn í 100% vinnu.  Mér líður þó ofboðslega vel í vinnunni og gæti ekki hugsað mér að vinna annarsstaðar.  Erum á leið á ráðstefnu og sýningu í London í næsta mánuði til að auka þekkingu mina á þeirri tækni sem við erum að vinna með og verður það fróðleg ferð.

Hitti Lilju vinkonu í gær, en hún er í bænum um helgina og var fínt að hitta hana.  Maður heyrir kannski meira í henni á næstunni.

Jæja verð að fara, en eins og alltaf, farið vel með ykkur og munið að vera góð hvert við annað og hjálpa þeim sem hjálpar eru þurfi, það gerir ykkur og heiminn betri.

So long….

Já það er greinilegt að sumarið er að taka enda.  Kata vinkona er á leið aftur til Danmerkur að læra, en þetta er þó síðasti veturinn hennar.  Maður fer náttúrulega ekki varhluta af auglýsingum um skóladót til sölu, sem minnir mann líka óneitanlega á að sumarið sé að verða búið.  Mikið þoli ég ekki auglýsingar!!!

Annars er allt fínt að frétta af mér og mínum held ég.  Var að fatta það að ég er búinn að vera að vinna á bókasafninu í tæpt hálft ár.  Fór úr því að vera í hálfsdags lærdómsdjobbi í fullt star fog 50% launahækkun á þessum tíma og það besta era ð mér finnst þetta æðisleg vinna.  Dagarnir líða svo hratt að ég trúi því varla að vikan sé að verða búin, finnst hún alltaf bara rétt aðð byrja! 

Fór í gær og keypti mér nýjann sofa.  Einn svona sem maður leggst upp í og vill ekki fara fram úr aftur…..brilliant marr.

Hef lítið að segja að öðru leyti……nenni ekki út í einhverja pólitíska, lífs- eða misréttarpælíngar í þessu bloggi en skil við ykkur á þeim nótum að þið munið að njóta lífsins, verið góð við hvort annað og verið ekki hrædd við að láta lífsdrauma ykkar rætast…..við höfum jú bara eitt líf og best að láta það skipta máli.

Over and out.

Hjá mér, eins og kannski flestum ykkar, er lítið annað að frétta en það að það lítur út fyrir að sumarið sé á enda og alvara lífsins að taka aftur við.  Ekkert frí aftur fyrr en næstu jól, og það er ansi langur tími án nokkurs frís.  Kannski að maður taki eitthvað smá frí ef maður getur og skreppi úr landi í smá tíma, þó ekki verði nema helgarferð eða svo.

Maður er kominn með nóg af landanum fyrir eitt ár eða svo og kominn tími til að skreppa í annan menningarheim og njóta sín.  Maður er farinn að finna fyrir því hversu mikil óvirðing er í fólki gagnvart náunganum.  Það virðist vera að hver sem ég fer orðið að ég lendi í einhverju orðaskaki við folk sem virðist ekki geta tekið neitt tillit til þss að ég sé illa, og svo að lenda í því að folk er farið að munnhöggvast í röðum yfir því hver var hvar í röðinni eins og ég sá í Bónus í gær þar sem tveir menn voru komnir á háa C-ið yfir því að annar hélt því fram að hinn hefði troðið sér inn í röð……..rólegur maður, það komast allir að á endanum!!!!.....sjálfur lenti ég á manni á Selfossi sem greinilega hafði ekki fengið neitt að ríða hjá konunni í langann tíma, sem öskraði á mig af því ég labbaði að Gilla þegar hann kallaði á mig að koma og borga á kassanum sem hann stóð við.  Karlinn brjálaðist yfir því að ég væri að troða mér inn í röðina…..ég var bara að borga hluti sem voru þegar á kassanum, og svo stóð kallinn og blótaði mér í sand og ösku.  Ég baðst afsökunar á því að ég sæi illa og það hafi ekki verið ætluniin að troða neinum um tær, en vinur minn hafi verið að hjálpa mér og ég hefði því komið að kassanum eftir að hann kallaði á mig og talið að allt væri í góðu.  Karluglan hélt áfram að öskra að honum væri sko alveg sama þó ég sæi ekki neitt, ég gæti bara drullast aftast í röðina……vona bara að konan hafi gefið honum smá fljótlega eftir þetta, því annars drepur karlhelvítið einhvern.

Svo er það fleira.  Maður er í umferðinni og folk er orðið tilbúið að myrða hvert annað af bræði í umferðinni sökum þess að það er ekki tilbúið að líða neinum að fara fram fyrir sig á götum borgarinnar.  Fullorðið folk að hreita fúkyrðum framan í hvort annað í umferðinni eins og ekkert sé flottara.  Maður er farinn að spyrja sig, hvar er mannvirðing okkar Íslendinga?  Er tímaleysi okka orðið það mikið að við getum ekki virt það að það geta komið upp atriði þar sem einhver óviljandi fer fram fyrir þig í röð, eða í  umferðinni?  Skil þetta bara ekki.

Eitt annað mál sem maður era ð velta fyrir sér og það er öll þessi umræða um tjaldsvæðið á Akureyri og lokun á ákveðinn aldurshóp…..þvílík umræða og kannski hluti af andlegri hnignun þjóðar sem mannvirðing er greinilega ekki efst í huga á tíðum.  Hvað með fólkið sem vinnur á tjaldsvæðinu?  Datt einhverjum í hug að spyrja þau hvað þeim fyndist í allri þessari neikvæðu umræðu um að þetta væri misrétti við ákveðinn hóp af fólki?  Datt vinum Akureyrar í hug að ráða aukafólk fyrir tjaldsvæðið að vinna yfir helgina til að létta á álagi á því fólki sem þar vinnur?  Nei!!!!!!! Og ef þetta folk hefði unnið á svona tjaldsvæði, eða bara sett sig í spor þeirra er þar vinna, þá hefði umræðan aldri orðið svona mikil.  Fólk verður að fara að hætta að dæma aðra og setja sig í spor annarra.  Gerðu við aðra eins og þú vilt að þeir geri við þig, er setning sem folk ætti að fara að taka sér til mikillar fyrirmyndar.  Virðing myndi aukast og ofbeldi og einelti myndi örugglega stórum minnka.

That’s all for now people, en munð verið góð við hvort annað því ef guð er il þá mun hann meta okkur fyrir það góða sem vi höfum gert í lífinu, en ekki hvað við höfum keypt okkur eða hvaða starfsframa við náðum.

Hún á afmæli í dag, Hún á afmæli í dag,

Hún á afmæli hún Kata, Hún á afmæli í dag,

….til hamingju með daginn dúllan mín og vonandi gerðirðu e-ð sniðugt í dag fyrir utan að eyða einhverjum tíma í biluðum bill fyrir utan Egilsstaði…..össs.

Jæja annars er allt fínt að frétta af mér eins og venjulega þessa dagana.  Maður er náttúrulega á kafi í vinnu og þannig……alltaf nóg að gera hjá kláru fólki sko.  Vildi bara blogga í dag til heiðurs eftirlætis manneskju minni í heiminum þessa dagana, en það er hún Kata elskan mín, en hún er X-ára í dag……getið í eyðuna bara, fáið ekki orð út úr mér sko.  Enn og aftur til hamingju Kata mín.  Þú ert og verður alltaf hetjan mín.

Einar

Jæja það er orðið heldur langt síðan maður hefur bloggað, en það hefur kannski haft veruleg áhrif á mann að það hefur verið sól út í eitt hérna fyrir sunnan.  Það er ekki oft sem maður hefur tjáð fólki það að maður sé farinn að þrá rigningu og hvað þá sjaldgæfara að maður sé brúnni en spánarfarar, og maður hefur bara haldið  sig heima á skerinu.  Mér persónulega finnst við sunnlendingar eiga skilið að fá gott veður svona eitt sumar eða svo, en hver man ekki eftir þvílíkt leiðinlegu sumri í fyrra þegar rigningin var að gera út af við okkur hér.  Meiri sól takk, gróðurinn hefur fengið sitt núna!!!

Annars er allt fínt að frétta af mér, en eins og venjulega er maður alltaf að gera eitthvað af sér.  Tekur því nú varla að vera að tíunda svona hversdagslega hluti eins og djamm, ferðalög, og veiði, en það er það eina sem ég geri í frítíma mínum, fyrir utan það að slappa af sem að sjálfsögðu ég geri nóg af enda veitir ekki af því mikið er að gera hjá manni í vinnu þessa dagana.

Já vinnan….Ég hóf störf hjá Blindrabókasafninu í mars með það fyrir augum að læra allt sem ég gæti um hljóðupptökur.  Það hefur margt breyst síðan og er ég núna meira í almennri tölvuvinnu heldur en hljóðvinnslunni, þó hún sé líka hluti af mínu starfi.  Ég er bara orðinn meira involveraður í tölvukerfinu sjálfu og pælíngum um heimasíðuna heldur en ég hélt nokkurntímann að ég yrði, en það er að sjálfsögðu bara hið besta mál.  Alltaf gaman að fast við ný verkefni og afla sér meiri þekkingar í leiðinni, maður fær bara meiri peninga í hendurnar fyrir vikið, sem era ð sjálfsögðu bara besta mál er það ekki?

Ég hef enga sérstaka pælíngu fyrir ykkur þessa vikuna, en farið vel með ykkur og munið að halda góðu sambandi við þá sem þið elskið, því eins og við vitum er lífið stut og við megum ekki sóa því.  Njótið ykkar vel þar til næst.

Over and out

Ég biðst innilegrar afsökunar á síðasta bloggi.  Var í einhverju annarlegu ástandi yfir einhverju sem ég á ekki að vera að pæla í, en maður getur oft orðið skrýtinn í sínum einkennilegu hugsunum.  Bið hér með hlutaðeigandi aðila að fyrirgefa mér fyrir að hafa rokkið upp á nef mér út af hlutum sem ég á svo sem að skilja, en af einhverri ástæðu leit ekki á hina hlið málsins.  Maður á sína galla stundum og maður verður bara að lifa með þeim eins og öðru misjöfnu í manns eigin fari.  Ég er ekki fullkominn, þó það væri kannski gaman að vera það svona stöku sinnum.

Jæja, svona að öðru leyti er bara nóg að gera hjá mér.  Mikil vinna og mikill lærdómur og það er bara gott því það leiðir hugann á meðan frá þeim einmannaleika sem ég finn mikið fyrir þessa dagana.  Hvernig stenndur á því að maður getur verið einmanna þó maður sé innan um annað fólk?  Þetta er spurning aldarinnar held ég og væri fínt ef maður gæti svarað henni.  Einmannaleiki er nefnilega af hinu illa og maður fer að finna aðrar leiðinlega kenndir út frá henni, og það vil ég ekki.  Ég er of glaðlyndur þessa daga til að vilja falla í þá djúpu gryfju.

Maður verður bara kannski að fara að finna sér meira að gera.  Iðjuleysi leiðir af sér tíma til að hugsa sem aftur leiðir af sér einmannaleikann, sem leiðir af sér þung3t skap.  Nei takk, nenni því ekki.

Látið heyra í ykkur með svör um hvað ykkur finnst.

Já þetta er spurning sem ég velti oft fyrir mér og þess vegna er ég kannski svona latur við að skrifa hérna inn stundum, les þetta einhver og ef svo er af hverju?  Hver hefur svo sem gaman af því  að lesa um mitt daglega, innantóma líf.  Jú jú, vitanlega geri ég fullt af hlutum , en gera það ekki allir?  Er að spá í að skrifa ekkert hérna nema þegar mér liggur eitthvað á hjarta, eða þegar eitthvað verulega skrýtið og skemmtilegt gerist í mínu lífi.  Já væri ekki vitlaust, þá myndi maður ekki skrifa blogg nema svona þrisvar á ári og svona nokkrar síður í einu........hahaha.

Annars er alllt við það sama hjá mér þessa dagana.  Nóg að gera, gott veður, djammm og þess háttar, allt við það sama, hver vika líður inn í aðra með litlum breytingum og vona ég að ég sé ekki að drepa ykkur úr leiðindum.

Er að vonast til að fara að hitta einhverja dömu sem gæti séð sér fært að þola mig í einhvern tíma, sem maka þá sko.  Er orðinn verulega einmanna þegar þetta er ritað, enda allir vinir mínir í samböndum og ég þess vegna alltaf aukahjólið undir vagninum.  En mér gengur ekkert í þessum málum frekar en venjulega.  Helst hvort eð er ekki á kvenfólki, þó ég finni ekki ástæðuna fyrir því sama hvað ég reyni að skilja af hverju.

Jæja ætlaði ekki að vera leiðinlegur eða niðurdrepandi, enþetta voru svona nokkrir hlutir sem lágu mér á hjarta og nú ætla ég að hætta.

Já maður er sko búinn að vera heppinn með veður alla sl. vikuna, eða svo til.  Fór nefnilega að veiða fyrir norðan um helgina og var sól þar eins og alltaf fyrir norðan.  Við vorum rétt fyrir utan Hofsós og var fínt veður fyrir utan vindinn, en þetta virtist vera eini staðurinn á öllu norðurlandi þar sem vindurinn fór vaxandi á laugardag og á endanum eða um sexleytið á laugardaginn, kom að því að við nenntum ekki að veiða í þessu roki og rukum í það að pakka.  Hringdum í Lilju og ætluðum að gista hjá henni á Ólafsfirði, en vegna lélegs sambands á gsm símum og misskilnings, enduðum við á Ólafsfirði og Lilja gat ekkki hýst okkur um nóttina, svo við ókum bara sem leið lá til Rvíkur og lentum hér um tvö um nóttina.  Maður var búinn á því þegar ég kom heim.....úfff!!!

Annars er allt fínt að frétta af mér og líður mér alveg einstaklega vel.  Loksins komið sumar og maður bara klæddur í stuttbuxur og hlýrabol......æðisleg marr..

Reyni að blogga fljótlega en maður er aðeins latur við það núna þar sem veðrið heilar meiraw en talvan.  Þangað til næst,,,,,,,,verið góð við hvort annað og farið vel með ykkur.  Elskið hvort annað og látið ljós ykkar skína á þeim vettvangi sem þið eruð stödd á.

Adios

Já það hefur aldeilis verið nóg að gera hjá mér sl. daga.   Á föstudagsmorguninn fór ég í staffaferð til Grænlands og það var heljar upplifun.  Allt öðruvísi menning en við sjálf eigum að venjast og landslagið alveg meiriháttar flott.  Eftir lendingu í Reykjavík um hálfsjö hringdi Júlía í mig og var þá búin að redda mér fari norður til að ég gæti verið viðstaddur útskriftina hjá henni og var ég ekki kominn norður fyrr en um tvö um nóttina en ég fór norður með Magga, en Júlía og Ollý voru svo elskulegar að koma og sækja mig á miðri Öxnadalsheiðinni um miðja nótt.  Þetta var skemmmtileg ferð norður því ég og Maggi höfðum mikið að tala enda með svipuð áhugamál. 

Það var svo æðislegt á AEY á laugardaginn enda rjómablíða og mikill hiti.  Veislan hófst um fimm og skemmtum við okkur fram á rauða nótt.  Til hamingju aftur júlía mín og þakka æðislega helgi og líka þakka ég Ollý, en hún var mér mjög hjálpleg um helgina.

Sem sagt nóg að gera hjá manni og æðislegt að lifa.  Nú bíð ég bara eftir að sjá hvernig Kötu minni gengur í prófinu á morgun þó ég viti að sjálfsögðu að hún brilleri stelpan.  Gangi þér vel Kata mín.

Heyri í ykkur síðar

Já ég veit að ég hef ekki bloggað í smá tíma en það er bara búið að vera mikið að gera upp á síðkastið, bæði í vinnu og í félagslífinu.  Um sl. helgi var ég líka að passa kettlinginn hennar Júlíu og var hún handfylli en skemmtilegur félagsskapur.  Handfylli var hún nú bara af því að hennar leiktími var þegar mig langaði að sofa....hahaha , en skemmtileg var hún þó.

Já ég skemmti mér vel þessa daga í vinnunni á safninu, en ég held ég hafi bara aldrei unnið með svo fjölbreyttum og skemmtlegum hópi af ólki í lífi mínu.  Gaman þarna.

Fór á lífið með Kötu sl. helgi og Bryndísi líka og skemmtum við okkur konunglega.  Þakka þeim kærlega fyrir skemmtilegt kvöld.  Fór í vinnstaðaferð líka á miðvikudaginn og endaði það á Stokkseyri í humar, ummm það var æðislegt.  Kom heim dauðþreyttur eftir tólf tíma ferðalag.

Er líka á leið í aðra ferð til Grænlands á föstudaginn í næstu viku og verður það fróðlegt, en þetta er bara svona dagsferð.

Ef ég hef ekki hringt í ykkur eða lítið verið í bandi þá biðst ég afsökur á því og lofa að reyna að bæta ráð mitt í þeim málum, en eins og þið vitið legg ég mikla áherslu á að rækta samband mitt við vini mín, því það er mín einlæga trú að maður kemst skammt í lífinu nema með aðstoð góðra vina.

Elska ykkur dúllur.

Jamm það má vægast sagt segja að helgin hafi verið skemmtileg....   Ég fór á miðvikudagskvöldið til Gilla og Birnu og skemmtum við okkur það kvöldið, en á fimmtudaginn ætluðum við að skella okkur að veiða, en enduðum bara á rúntinum upp um allar sveitir að skoða veiðistaði.  Mjög fínn dagur það, en við enduðum kvöldið í heimsókn hjá mömmu og pabba Gilla og svo fórum við á Kebab húsið.  Slappaði vel af á föstudag og laugardag, en svo í gær fór ég í mat til mömmu og pabba Kötu, frábær matur þar á ferð eins og venjulega og við átum á okkur gat.  Við Kata tókum svo ákvörðun um að vera ekki Leim eitt kvöldið enn og skellltum okkur út á lífið og skemmtum okkur konunglega við söng á glens á Dubliners, takk fyrir meiriháttar skemmtun Kata.  Er svo bara búinn að vera að vinna í dag.  Held að allar tölvur séu eitthvað á móti mér, en allt fór í bilerí í upphafi dags, en fattaði svo hvað var að og notaði bara eina af tveim fjölföldunarvélum, því hin var fúl á móti.

Bíð nú bara eftir konunglegri skemmtun um næstu helgi en þá fer ég í bústað með góðu fólki. 

Heyri í ykkur síðar, og munið, lifið lífinu lifandi, því enginn veit hvort honum verður gefinn einn dagur enn á jörðu.